از باغ میبرند چراغانی ات کنند

تا کاج جشن های زمستانی ات کنند

پرکرده اند صبح تو را

ابرهای تار

تنها به این بهانه که بارانی ات کنند

یوسف ! به این رها شدن از چاه دل مبند

این بار میبرند که زندانی ات کنند

یک نقطه بیش فرق رحیم ورجیم نیست

از نقطه ای بترس که شیطانی ات کنند

ای گل گمان نکن به شب جشن می روی

شاید به خاک مرده ای ارزانی ات کنند

                                                               ...

/ 0 نظر / 5 بازدید